Φιλολογική

«Φιλολογική» Τεύχος Ιανουάριος – Ιούνιος 2020

Kυκλοφορεί το νέο τεύχος (150-151) της Φιλολογικής που μόλις εκδόθηκε από τις Εκδόσεις “Κοράλλι” και περιέχει -μεταξύ των άλλων- αφιέρωμα στον Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλο!

Κριτική της Αγάθης Γεωργιάδου για τον "Αλκιβιάδη" του Γιώργου Αποστόλου

Κριτική της Αγάθης Γεωργιάδου για τον “Αλκιβιάδη” του Γιώργου Αποστόλου

Γνώρισα τον Γιώργο Αποστόλου στην πρώτη μου θητεία ως Σχολική Σύμβουλος στην Ανατολική Αττική ως ένα ιδιαίτερα φιλομαθή φιλόλογο, με μεγάλη αγάπη για τους μαθητές του. Τρία χρόνια από τη μετακίνησή μου σε άλλη περιφέρεια, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα στο οποίο με σεμνότητα μού ζητούσε να εκφράσω τη γνώμη μου για τον «Αλκιβιάδη».

Georges Seurat – Un dimanche après-midi à l' île de la Grande Jatte, 1884

Έκφραση – Έκθεση: Κριτήρια Αξιολόγησης

[Β’ Λυκείου]
Επιμέλεια: Γιώργος Αποστόλου και Ελένη Δημητρίου.
1ο Κριτήριο Αξιολόγησης: Ο άνθρωπος και η κοινωνία του
2ο Κριτήριο Αξιολόγησης: Οικογένεια
3ο Κριτήριο Αξιολόγησης: Παιδεία – Εκπαίδευση – Μόρφωση
4ο Κριτήριο Αξιολόγησης: Φυσικό Περιβάλλον

Απόστολου Αλκιβιάδης Βακχικόν

“Η βύθιση στην ιστορία είναι βύθιση και στην πνευματικότητα αυτού του τόπου”

Συνέντευξη στον Νέστορα Πουλάκο και στο Vakxikon.Gr

Συνομιλήσαμε με τον συγγραφέα Γιώργο Αποστόλου εξ αφορμής του πρώτου θεατρικού έργου του Αλκιβιάδης και τόσο πλήρως σε φαντάσθηκα… (εκδόσεις Ήτορ 2015).

Αιθρία Αθέατος (Εξώφυλλο)

Αιθρία Αθέατος

Ἀφοῦ τό ἔνστικτο ἐτρώθη
τί ἄλλο μένει ἔκτοτε
νά ἐμπιστευτοῦμε
ἀντίρροπον τοῦ λόγου
παρά
τό τυφλό ρίγος πού
ἐνσκῆπτον
ἀλλάζει τοῦ σώματος τόν ρυθμόν;
Μέ μία καρδιά
ἕνα σῶμα
ὀφείλουμε νά πορευτοῦμε
νοήμονές του πάθους.

Τα τιμαλφή του έρωτα

Τα τιμαλφή του έρωτα

ΕΝ ΜΕΡΕΙ.

Έχεις το χρώμα της απουσίας
την άνεση που έχει το μηδέν
την ευκολία της απώλειας.
Στα καθόλου κυμαίνεσαι.
Τίποτα περισσότερο
από ανθρώπινο τέλος
Παυσίλυπη ηδονή
Εν μέρει περίγραμμα.
Τίποτα λιγότερο
από Ζωή.

Η νύχτα των πενήντα ημερών

Η νύχτα των πενήντα ημερών

ΑΠΛΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ

Απλώς να μιλήσω.
Φέρνοντας στο στόμα ήχους της ψυχής μου.
Ψελλίσματα πόνου.
Θραύσματα
από τα βρεγμένα τζάμια της ερημιάς.
Από τις σιωπηρές ώρες της επιστροφής.
Κι από κείνες τις βουβές συνομιλίες.
Για όσα είπα
και για όσα δεν είπα
για όσα φώναξα
και όσα δε φώναξα
στις φωνές αυτών που υπάρχουν
και αυτών
που δεν υπάρχουν πια.
Απλώς να μιλήσω.

Αλκιβιάδης και τόσο πλήρως σε φαντάσθηκα

Αλκιβιάδης και τόσο πλήρως σε φαντάσθηκα

Ο Αποστόλου σκύβει στο παρελθόν με ανάγκη να ερμηνεύσει το παρόν. Αλλά πετυχαίνει και το αντίθετο. Μέσα από το παρόν να προσεγγίσει το παρελθόν. Στήνει τη δική του λοιπόν γέφυρα για να γίνει το πέρασμα από τη μια ερμηνεία στην άλλη. Και έτσι μετατρέπει το παλιό και το κάνει σύγχρονο.

Ως σύγχρονος λοιπόν ξυπνά μέσα από τις σελίδες του ο αμφιλεγόμενος Αλκιβιάδης. Ο ήρωας-αντιήρωάς του ξεδιπλώνεται και μέσω της θεατρικής μετάληψης αναγνωρίζεται και αφομοιώνεται διαφορετικά σε γνωστικό επίπεδο.

Ποιος τελικά ήταν ο Αλκιβιάδης;